{"id":847,"date":"2017-07-10T16:18:50","date_gmt":"2017-07-10T14:18:50","guid":{"rendered":"https:\/\/maciaszki.pl\/?p=847"},"modified":"2020-06-29T12:25:54","modified_gmt":"2020-06-29T10:25:54","slug":"rowerem-przez-francje-od-morza-do-morza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maciaszki.pl\/index.php\/2017\/07\/10\/rowerem-przez-francje-od-morza-do-morza\/","title":{"rendered":"Rowerem przez Francj\u0119 od morza do morza"},"content":{"rendered":"\n

   O ile wyja\u015bnianie powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych warto przejecha\u0107 rowerem przez Francj\u0119, wydaje mi si\u0119 zbyt oczywiste, to ju\u017c wyb\u00f3r konkretnego wariantu trasy przy nieograniczonych mo\u017cliwo\u015bciach, jakie podsuwa ten kraj, wcale taki jednoznaczny i oczywisty nie jest. Kilka lat temu penetrowali\u015bmy Burgundi\u0119 i dolin\u0119 Loary <\/a>. Ju\u017c w\u00f3wczas przekonali\u015bmy si\u0119, \u017ce Francja to mn\u00f3stwo pomys\u0142\u00f3w, a ka\u017cda ods\u0142ona mo\u017ce przedstawia\u0107 zupe\u0142nie inny jej obraz. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Plan, by przemierzy\u0107 Francj\u0119 od Morza \u015ar\u00f3dziemnego do Atlantyku, krystalizowa\u0142 si\u0119 powoli, a wariant ekstremalny zak\u0142ada\u0142 nawet pr\u00f3b\u0119 zmierzenia si\u0119 z podjazdem na Mont Ventoux os\u0142awionym przez Tour de France, ostatecznie jednak zwyci\u0119\u017cy\u0142a zupe\u0142nie inna koncepcja \u2013 wyjazdu rekreacyjnego, dalekiego od ekstremalnych wyczyn\u00f3w. O kszta\u0142cie ca\u0142o\u015bci zadecydowa\u0142y wzgl\u0119dy \u201enierowerowe\u201d – okazja, by odwiedzi\u0107 przyjaci\u00f3\u0142 w Bordeaux, a korzystaj\u0105c z ich go\u015bcinno\u015bci, w\u0142a\u015bnie tam pozostawi\u0107 samoch\u00f3d. Szukaj\u0105c pomys\u0142u na t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 Francji, nasz trzyosobowy team postanowi\u0142 spenetrowa\u0107 szlak rowerowy wiod\u0105cy wzd\u0142u\u017c dw\u00f3ch kana\u0142\u00f3w, to Canal du Midi oraz Canal Lat\u00e9ral \u00e0 la Garonne (Kana\u0142 Po\u0142udniowy i Kana\u0142 Garonny), stanowi\u0105ce star\u0105 drog\u0119 wodn\u0105 \u0142\u0105cz\u0105c\u0105 Morze \u015ar\u00f3dziemne z Zatok\u0105 Biskajsk\u0105. Trasa prowadzona wzd\u0142u\u017c kana\u0142u dawa\u0142a nam pewno\u015b\u0107, \u017ce b\u0119dzie ona \u0142agodna, bez wi\u0119kszych podjazd\u00f3w, a przy tym ca\u0142kowicie bezkolizyjna, wy\u0142\u0105czona w ruchu samochodowego, otoczona winnicami i prowadz\u0105ca przez ma\u0142e francuskie miasteczka,  prowincjonalne i urokliwe. Miesi\u0119cznik Rowertour umie\u015bci\u0142 relacj\u0119 z naszej wyprawy „Rowerem przez Francj\u0119 od morza do morza” w nr 3\/2018<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

   Czasowe ograniczenia nie pozwala\u0142y na to, by zrobi\u0107 p\u0119tl\u0119, dlatego nasz plan zak\u0142ada\u0142 przejazd kolej\u0105 nad Morze \u015ar\u00f3dziemne i powr\u00f3t do Bordeaux. Ze wzgl\u0119d\u00f3w logistycznych wybrali\u015bmy taki kierunek, cho\u0107 w zasadzie wszyscy napotkani rowerzy\u015bci pokonywali t\u0119 tras\u0119 w kierunku odwrotnym, co wydaje si\u0119 korzystniejsze ze wzgl\u0119du na dominacj\u0119 wiatr\u00f3w zachodnich. Wi\u0119c zaczynamy tras\u0119 rowerem przez Francj\u0119 od morza do morza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Startujemy przed dworcem kolejowym w Narbonie<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

   Poci\u0105gom we Francji daleko do rozwi\u0105za\u0144 niemieckich. Pomijaj\u0105c nawet koszty (system bilet\u00f3w weekendowych pozwalaj\u0105cych pi\u0119ciu osobom przejecha\u0107 ca\u0142e Niemcy za 40\u20ac), kolej we Francji nie jest przyjazna dla rowerzyst\u00f3w: brakuje wind pozwalaj\u0105cych szybko i sprawnie przemieszcza\u0107 si\u0119 z baga\u017cem na peron, w poci\u0105gach miejsc dla rower\u00f3w jest niewiele, a d\u017awiganie ich z sakwami po w\u0105skich, stromych stopniach wagonu to prawdziwa udr\u0119ka. C\u00f3\u017c, poci\u0105g to dla nas i tak najlepsze rozwi\u0105zanie. Droga z Bordeaux do Narbony z przesiadk\u0105 w Tuluzie to niespe\u0142na 5 godzin. Wreszcie mo\u017cemy rozpocz\u0105\u0107 rowerow\u0105 wypraw\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Na dobry pocz\u0105tek (30 km)<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

   Narbona wita nas pi\u0119kn\u0105, s\u0142oneczn\u0105 pogod\u0105. Jest tak, jak sobie wymarzyli\u015bmy \u2013 stare miasto, w\u0105skie uliczki, pi\u0119kne domy z poobt\u0142ukiwan\u0105 glazur\u0105 tynk\u00f3w, uliczne kawiarenki\u2026 W centrum znajduje si\u0119 zachwycaj\u0105ca katedra Saint-Just-et-Saint-Pasteur (\u015bw. Justyniana), przyk\u0142ad gotyku, dla kt\u00f3rego znajduj\u0119 tylko jedno okre\u015blenie: \u201erozszala\u0142y\u201d. Ze zdumieniem patrzymy na bogactwo konstrukcji, na ilo\u015b\u0107 fantazyjnych przyp\u00f3r, wie\u017cyczek i sterczyn, na otwarte szeroko paszcze gargulc\u00f3w\u2026 Powraca wspomnienie \u201eWie\u017cy\u201d Goldinga \u2013 gotycka katedra to naprawd\u0119 dzie\u0142o na wp\u00f3\u0142 szale\u0144ca, na wp\u00f3\u0142 wizjonera.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Katedra \u015bw. Justusa i \u015bw. Pastora w Narbonie<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Katedra \u015bw. Justusa i \u015bw. Pastora w Narbonie<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Jeszcze tylko lampka wina na dobry pocz\u0105tek i kierujemy si\u0119 w stron\u0119 morza, przy czym b\u0142\u0105dzimy wielokrotnie, bo chocia\u017c jakie\u015b \u015bcie\u017cki rowerowe tu s\u0105, to brak im jakichkolwiek oznacze\u0144 i niekoniecznie wyznaczaj\u0105 nasz\u0105 tras\u0119. W og\u0142uszaj\u0105cym szumie cykad jedziemy wzd\u0142u\u017c Canal de la Robine w stron\u0119 Narbonne-Plage, letniskowej miejscowo\u015bci nad Morzem \u015ar\u00f3dziemnym, gdzie na kempingu mo\u017cemy wreszcie rozbi\u0107 namioty. Nad morze, od kt\u00f3rego tak naprawd\u0119 mia\u0142a si\u0119 rozpocz\u0105\u0107 nasza wyprawa i od kt\u00f3rego dzieli nas kilkusetmetrowy piaszczysty pas, dotrzemy dopiero nast\u0119pnego dnia rano.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Wzd\u0142u\u017c kana\u0142u de la Robine na Morze \u015ar\u00f3dziemne<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
Po \u015bcie\u017ckach \u201edla koni\u201d (185 km)<\/strong><\/h6>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Symboliczny punkt startu na trasie „od morza do morza”<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

   Morze \u015ar\u00f3dziemne wita nas pust\u0105 pla\u017c\u0105 i zimn\u0105 woda. Jest ch\u0142odno i wieje wiatr, a przecie\u017c obiecali\u015bmy sobie pla\u017cowanie. Do temperatury wody mo\u017cna si\u0119 szybko przyzwyczai\u0107, ale leniuchowanie na pla\u017cy jako\u015b nie poci\u0105ga. Mimo wszystko postanawiamy jeszcze troch\u0119 pokr\u0105\u017cy\u0107 po rejonie nadmorskim, a \u017ce \u015bcie\u017cki wzd\u0142u\u017c wybrze\u017ca nie ma, to wielkim \u0142ukiem przez Fleury  kierujemy si\u0119 na Valras-Plage. \u015acie\u017ck\u0119 rowerow\u0105 gubimy wielokrotnie, kluczymy po drogach mi\u0119dzy winnicami, z rzadka trafiamy na jakie\u015b oznaczenia, a GPS uparcie wyrzuca nas na drogi samochodowe. Po leniwym dniu w\u0119drujemy pe\u0142nymi ludzi uliczkami Valras-Plage, siedzimy na kamienistym molo, ciesz\u0105c si\u0119 pejza\u017cem morza i smakiem lokalnego wina. Na licznikach kilometr\u00f3w tyle, \u017ce wstyd si\u0119 przyzna\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Nad Morzem \u015ar\u00f3dziemnym<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Nad Morzem \u015ar\u00f3dziemnym<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

  Trzeba wreszcie porzuci\u0107 Morze \u015ar\u00f3dziemne i obra\u0107 kurs na Atlantyk. Wiadomo\u015bci w informacji turystycznej s\u0105 obiecuj\u0105ce \u2013 z Valras do B\u00e9ziers<\/em>  prowadzi \u015bcie\u017cka rowerowa, w dodatku wiedzie ona wzd\u0142u\u017c Kana\u0142u du Midi, kt\u00f3rym mamy dotrze\u0107 do samego centrum B\u00e9ziers<\/em>. Tymczasem jest jak zawsze, czyli b\u0142\u0105dzimy w poszukiwaniu rower\u00f3wki, a kiedy j\u0105 wreszcie znajdujemy, okazuje si\u0119 tak wyboista, \u017ce szukamy jakiejkolwiek alternatywy. Para napotkanych Szwed\u00f3w z oburzeniem okre\u015bla j\u0105 jako drog\u0119 \u201efor horses\u201d, zapowiadaj\u0105c, \u017ce przez wiele kilometr\u00f3w nie b\u0119dzie lepiej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Beziers<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

B\u00e9ziers to g\u0142\u00f3wny punkt tego odcinka. Miasto, jedno z najwi\u0119kszych w Langwedocji, przez niekt\u00f3re \u017ar\u00f3d\u0142a uznawane za najstarsze, zapisa\u0142o si\u0119 w historii jako miejsce okrutnej rzezi katar\u00f3w dokonanej w czasie wojen religijnych w XIII w. Podczas masakry dokonanej przez krzy\u017cowc\u00f3w zgin\u0119\u0142o 20 tys. mieszka\u0144c\u00f3w miasta bez wzgl\u0119du na wyznanie, wiek i p\u0142e\u0107. Opowie\u015bci o tych wydarzeniach podaj\u0105 s\u0142owa opata Amaud, namiestnika papieskiego: „Zabijcie wszystkich! B\u00f3g rozpozna swoich” (niepotwierdzone historycznie). Zagl\u0105damy do pi\u0119knej katedry Saint Lazaire i ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Magdaleny. <\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Panorama na rzek\u0119 Orb<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Ze wzg\u00f3rza katedralnego podziwiamy rozleg\u0142\u0105 panoram\u0119 roztaczaj\u0105c\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 p\u0142yn\u0105cej w dole rzeki Orb. Miasto okazuje si\u0119 tyle\u017c pi\u0119kne co uci\u0105\u017cliwe. W\u0105skie uliczki z intensywnym ruchem samochodowym bez pasa dla rower\u00f3w, bo po prostu nie ma dla niego miejsca, to pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego chcemy jak najszybciej opu\u015bci\u0107 B\u00e9ziers. Czeka nas jednak jeszcze niespodzianka. Kana\u0142, kt\u00f3rego mamy si\u0119 trzyma\u0107, powinien zgodnie z map\u0105 znajdowa\u0107 si\u0119 tu\u017c przy obrze\u017cach miasta. <\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
W poszukiwaniu kana\u0142u du Midi<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Skrzy\u017cowanie kana\u0142u z rzek\u0105 Orb<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Zaliczamy podjazd tak stromy, \u017ce nikomu nie udaje si\u0119 pokona\u0107 wzniesienia, ja nie jestem w stanie nawet wepchn\u0105\u0107 tam roweru, a kana\u0142u nie ma. Wracamy, kr\u0105\u017cymy wok\u00f3\u0142 miejsca, gdzie powinni\u015bmy go przeci\u0105\u0107, obracamy map\u0119, ale im d\u0142u\u017cej szukamy, \u201etym bardziej go tam nie ma\u201d. I dopiero wtedy przychodzi ol\u015bnienie \u2013 kana\u0142 jest nad naszymi g\u0142owami, biegnie wiaduktem podobnym do kolejowego. Podobne rozwi\u0105zania widzieli\u015bmy przecie\u017c podczas poprzedniej wyprawy po Francji. Teraz ju\u017c bez wi\u0119kszych przeszk\u00f3d, cho\u0107 \u015bcie\u017cka wyboista jak dla koni, docieramy na kemping w Capestang.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Camping w Capestang<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Kolegiata z XIIw. w Capestang<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Ponura, pot\u0119\u017cna bry\u0142a katedry gotyckiej wyra\u017anie g\u00f3ruje nad miastem. Zwiedzamy j\u0105 rano, odwiedzaj\u0105c przy okazji znajduj\u0105ce si\u0119 tu\u017c obok targowisko z ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 ser\u00f3w i oliwek. Pogoda wyra\u017anie si\u0119 pogarsza, wko\u0142o czarne chmury zwiastuj\u0105ce deszcz. Jest jeszcze ciep\u0142o, ale wiatr prosto w twarz odbiera chwilami oddech. Mamy do wyboru wyboist\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 wzd\u0142u\u017c kana\u0142u albo ostre podjazdy po bocznych asfaltowych drogach. W deszczu, kompletnie przemoczeni docieramy do Carcassonne, by tu ratowa\u0107 si\u0119 czym\u015b rozgrzewaj\u0105cym.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Z Carcassonne w tle<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Nast\u0119pnego dnia na zwiedzanie Carcassonne przeznaczamy kilka godzin, przekonuj\u0105c si\u0119, \u017ce to naprawd\u0119 miejsce niezwyk\u0142e. Rowery zostawiamy pod murami, a sami kluczymy po malowniczych uliczkach starego miasta, ch\u0142on\u0105c jego niezwyk\u0142\u0105 atmosfer\u0119. \u017bartobliwie nazywamy je francuskim Paczkowem (w Polsce o Paczkowie m\u00f3wi si\u0119 \u201epolskie Carcassonne\u201d). Punktem kulminacyjnym okazuje si\u0119 zn\u00f3w katedra, a w niej czterech Rosjan  \u015bpiewaj\u0105cych \u201enarodnyje piesni\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
„Dolne miasto” w Carcassonne<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Carcassonne<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
W bazylice Saint-Nazaire w Carcassonne<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
Kana\u0142 pod wiatr (300 km)<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

   Z \u017calem opuszczamy zabytkowe miasto, ale przecie\u017c Atlantyk czeka. Po kilku kilometrach jazdy \u201e\u015bcie\u017ck\u0105 dla koni\u201d zniecierpliwieni decydujemy si\u0119 na asfalt. 10-kilometrowy podjazd do Montrealu (!) pod wiatr si\u0119gaj\u0105cy w porywach 50 km\/h to lekcja pokory. Jak na z\u0142o\u015b\u0107 \u0142apiemy pierwsz\u0105 gum\u0119. Szerokim \u0142ukiem wracamy do Kana\u0142u du Midi i ju\u017c bez b\u0142\u0105dzenia docieramy do Castelnaudary. Odt\u0105d kana\u0142 b\u0119dzie dla nas \u0142askawszy \u2013 znikn\u0105 wyboje, \u015bcie\u017cka b\u0119dzie zdecydowanie wygodniejsza, a platany przynajmniej troch\u0119 b\u0119d\u0105 nas chroni\u0107 przed szalej\u0105c\u0105 wichur\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
„\u015acie\u017cka dla koni”<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

   Wypada mi tu napisa\u0107 par\u0119 zda\u0144 o Kanale du Midi, bezwzgl\u0119dnie najwi\u0119kszej atrakcji ca\u0142ego naszego wyjazdu. Jest cz\u0119\u015bci\u0105 drogi wodnej \u0142\u0105cz\u0105cej Atlantyk z Morzem \u015ar\u00f3dziemnym i liczy 240 km. Powsta\u0142 w XVII wieku z inicjatywy poborcy podatkowego i in\u017cyniera Pierre’a Paula Riqueta, kt\u00f3ry do swojego projektu przekona\u0142 Ludwika XIV. Kana\u0142 zwany te\u017c Po\u0142udniowym \u0142\u0105czy\u0142 Morze \u015ar\u00f3dziemne z rzek\u0105 Garonn\u0105 w pobli\u017cu Tuluzy. Trudno dzi\u015b wyobrazi\u0107 sobie to gigantyczne przedsi\u0119wzi\u0119cie, wymagaj\u0105ce stworzenia bezb\u0142\u0119dnego projektu, budowy prawie setki \u015bluz i most\u00f3w kana\u0142owych w miejscu skrzy\u017cowa\u0144 z rzekami, a nawet wykopania tunelu Malpas, dzi\u0119ki kt\u00f3remu kana\u0142 przebija si\u0119 przez wzg\u00f3rze w pobli\u017cu B\u00e9ziers<\/em>. Dope\u0142nieniem dzie\u0142a techniki z XVII wieku jest Kana\u0142 Garonny, kt\u00f3ry powsta\u0142 dwie\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej, ale urod\u0105 temu starszemu zdecydowanie ust\u0119puje. Prowadzi on przez Bordeaux do Atlantyku. Ca\u0142o\u015b\u0107 obsadzono platanami \u2013 pot\u0119\u017cnymi i bardzo malowniczymi. Niefortunnie wzd\u0142u\u017c Kana\u0142u Garonny rosn\u0105 te\u017c akacje, prawdziwa udr\u0119ka rowerzyst\u00f3w. Pierre Riquet nie doczeka\u0142 momentu otwarcia kana\u0142u \u2013 zmar\u0142 kilka miesi\u0119cy wcze\u015bniej, po\u015bwi\u0119ciwszy ca\u0142y sw\u00f3j maj\u0105tek na realizacj\u0119 swego ambitnego planu. Jego posta\u0107 upami\u0119tnia obelisk wystawiony niedaleko od kana\u0142u w miejscu dzia\u0142u wodnego przed Tuluz\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Od tego punktu \u015bluzy otwiera\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 w drug\u0105 stron\u0119. Jeszcze kilkana\u015bcie kilometr\u00f3w i Kana\u0142 du Midi zamieniamy na Kana\u0142 Garonny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Monument ku czci Pierre’a Paula Riqueta<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Malpas Tunnel (1679 r.)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Jedna ze 100 \u015bluz na kanale du Midi<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\u2026 wzd\u0142u\u017c Kana\u0142u Garonny, ci\u0105g dalszy trasy rowerem przez Francj\u0119 od morza do morza<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

   Do Tuluzy docieramy w deszczu, w dodatku temperatura wyra\u017anie spada. Na szcz\u0119\u015bcie \u015bcie\u017cka rowerowa wzd\u0142u\u017c kana\u0142u prowadzi nas do centrum miasta. W tych warunkach po\u015bwi\u0119camy godzin\u0119 na zachwycaj\u0105c\u0105 katedr\u0119 Saint-\u00c9tienne<\/em> stanowi\u0105ca po\u0142\u0105czenie dw\u00f3ch odmiennych bry\u0142: fragmentu budowli w stylu roma\u0144skim i mrocznego gotyku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Katedra Saint-\u00c9tienne w Tuluzie<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

   Zmarzni\u0119ci i przemoczeni nie bez \u017calu opuszczamy Tuluz\u0119, by na jej peryferiach zatrzyma\u0107 si\u0119 na kempingu Le Rupa. A tu niespodzianka \u2013 tu\u017c obok nas namioty rozbi\u0142a rodzina z Wroc\u0142awia z tr\u00f3jk\u0105 dzieci, z kt\u00f3rych najm\u0142odszy, Miko\u0142aj, ma zaledwie 7 lat. Jad\u0105 tym samym rowerowym szlakiem, ale przemierzaj\u0105 go w przeciwnym kierunku, zreszt\u0105 tak jak niemal wszyscy. I jad\u0105 z wiatrem!<\/p>\n\n\n\n

   Nas pogoda przez najbli\u017csze dni nie b\u0119dzie oszcz\u0119dza\u0107. Dobrze, \u017ce udaje si\u0119 zwija\u0107 suche namioty. Pocieszamy si\u0119, \u017ce wieje troch\u0119 s\u0142abiej, pada rzadziej i kr\u00f3cej, a temperatura minimalnie wzros\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Na naszej trasie „Rowerem przez Francj\u0119” spotkali\u015bmy rowerow\u0105 rodzin\u0119 z Polski<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Skrzy\u017cowanie kana\u0142u Garonny z rzek\u0105 Tarn<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

   Jedziemy wzd\u0142u\u017c kana\u0142u. Trasa urokliwa, ale nieco monotonna – \u015bluzy, przepusty, platany\u2026 Wsie przypominaj\u0105ce ma\u0142e miasteczka wydaj\u0105 si\u0119 prowincjonalne i nieco zaniedbane. Po noclegu w Valence, gdzie nieodwo\u0142alnie zepsu\u0142a si\u0119 kuchenka gazowa, smakujemy porann\u0105 kaw\u0119 w centrum miasta. Udziela si\u0119 nam leniwa niedzielna atmosfera. Wracamy do naszego kana\u0142u, a ga\u0142\u0119zie gigantycznych platan\u00f3w uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 jak sklepienie katedry gotyckiej. Mijamy Agen, zachwycaj\u0105c si\u0119 w\u0105skimi uliczkami, domami z pruskiego muru i bardzo starymi oknami pe\u0142nymi kwiat\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Uliczki Agen<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Uliczki Agen<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Problem\u00f3w z gazem w niedziel\u0119, mimo r\u00f3\u017cnych podejmowanych pr\u00f3b, rozwi\u0105za\u0107 si\u0119 nie da, ale na szcz\u0119\u015bcie jest wino. Jak na z\u0142o\u015b\u0107 nie ma te\u017c kempingu, cho\u0107 dot\u0105d nie mieli\u015bmy podobnych problem\u00f3w. Miejscowi nie s\u0105 w stanie udzieli\u0107 nam jakichkolwiek informacji, bo po pierwsze niewiele o takich miejscach wiedz\u0105, a po drugie mimo m\u0142odego wieku nie znaj\u0105 ani s\u0142owa po angielsku. To zreszt\u0105 nasz problem od pocz\u0105tku wyprawy po Francji. Francuzi wychodz\u0105 z za\u0142o\u017cenia, \u017ce je\u015bli kto\u015b przybywa do ich kraju, to powinien zna\u0107 te\u017c ich j\u0119zyk. Tutaj, w male\u0144kiej wsi Mairie de Villeton, znalaz\u0142a si\u0119 na szcz\u0119\u015bcie pani Sokolovsky, jak si\u0119 okaza\u0142o z polskimi korzeniami, kt\u00f3ra na migi pokaza\u0142a nam, gdzie mo\u017cemy rozbi\u0107 namioty. By\u0142a wi\u0119c trawa, by\u0142 st\u00f3\u0142, by\u0142a czynna przez ca\u0142y czas toaleta w pobliskim barze.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Nocleg na dziko – Mairi de Vielleton<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

   W poszukiwaniu Decathlonu odbijamy kilka kilometr\u00f3w do Marmande, gdzie wpadamy w t\u0142um m\u0142odych ludzi \u2013 ub\u0142oconych, z namiotami, plecakami, torbami i pakunkami, siedz\u0105cych byle jak i byle gdzie. Akurat rozje\u017cd\u017cali si\u0119 po zako\u0144czonym festiwalu Gararock. Przemierzamy centrum miasta wzd\u0142u\u017c i wszerz, siedzimy leniwie, smakuj\u0105c jego atmosfer\u0119, a do Kana\u0142u Garonny wracamy ju\u017c tylko po to, by po\u017cegna\u0107 si\u0119 z nim ostatecznie. Dalsza droga nad ocean b\u0119dzie wiod\u0142a po zupe\u0142nie innych okolicach.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Marmande<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Marmande<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
Zdradzaj\u0105c kana\u0142 \u2013 torami kolei (190 km)<\/strong><\/h6>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
\u015aluza L\u00e9s Bern\u00e9s \u2013 po\u017cegnanie z kana\u0142em Garonny<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Po\u017cegnanie z kana\u0142em<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

   Kierujemy si\u0119 z stron\u0119 Bazas. Nie ma kana\u0142u ani platan\u00f3w. Publiczna droga jest wyj\u0105tkowo malownicza, krajobraz pag\u00f3rkowaty, a panoramy rozleg\u0142e. Mijamy niewielkie wsie, bardzo prowincjonalne i spokojne. Nie zatrzymuj\u0105 nas \u017cadne stare ko\u015bcio\u0142y, bo ich po prostu nie ma. Spoceni i zm\u0119czeni docieramy do Bazas, kt\u00f3re jeszcze na koniec uraczy\u0142o nas kilkoma podjazdami. Kemping jak zwykle nieoznaczony, a droga do niego kr\u0119ta i zmuszaj\u0105ca do dodatkowych kilometr\u00f3w. Za to na miejscu zaskakuje nas prawdziwie wakacyjny gwar \u2013 baseny, dmucha\u0144ce, stragany z owocami i warzywami, scena i radosne zabawy dla dzieci. Zimne piwo to rozkosz dla podniebienia (niestety, b\u00f3l dla kieszeni \u2013 2,5\u20ac za 250 ml to we Francji normalna, niewyg\u00f3rowana cena).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Camping w Bazas<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Camping w Bazas<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Camping w Bazas<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Od rana jak dzieci bawimy si\u0119 w basenach, korzystaj\u0105c ze wszystkich atrakcji. S\u0105 palmy nad wod\u0105, imitacja piaszczystej pla\u017cy, wodny aerobik i kub\u0142y wody wylewanej na g\u0142ow\u0119 na pirackim statku. A potem jeszcze absolutnie zachwycaj\u0105ca katedra w Bazas, okre\u015blona przez UNESCO jako jeden z wa\u017cnych punkt\u00f3w na szlaku pielgrzymkowym do Santiago de Compostela. Rozsiadamy si\u0119 na rynku w jednej z male\u0144kich kawiarenek, by cieszy\u0107 si\u0119 t\u0105 niepowtarzaln\u0105 atmosfer\u0105 Francji.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Katedra w Bazas<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Bazas<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Oryginalna ko\u0142atka – tutaj takich wiele<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Tego dnia ruszamy dopiero po 13.00 i ma by\u0107 lekko. Wiatru prawie nie ma, \u015bcie\u017cka rowerowa od Bazas, prosta jak strzeli\u0142, prowadzi po nasypie dawnych tor\u00f3w kolejowych przez le\u015bne tereny Parku Regionalnego Land\u00f3w Gasko\u0144skich. \u017badnych stromych podjazd\u00f3w ani wyboj\u00f3w. Troch\u0119 dokucza upa\u0142 (dopiero narzekali\u015bmy na deszcz), a drzewa nieco oddalone od drogi nie daj\u0105 cienia.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Trasa rowerowa wzd\u0142u\u017c dawnej kolei<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Na magicznym campingu w Biganos<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

I seria rowerowych problem\u00f3w: \u0142apiemy gum\u0119, nowa d\u0119tka okazuje si\u0119 felerna, w drugim rowerze powoli schodzi powietrze, a kemping w Mios, do kt\u00f3rego doje\u017cd\u017camy wieczorem, jest po prostu zamkni\u0119ty. Jeszcze kilka kilometr\u00f3w do Biganos. Wieczorem to perspektywa ma\u0142o optymistyczna, za to od rana cieszymy si\u0119 urokami tego kameralnego miejsca \u2013 b\u0142\u0119kitnego basenu z palmami i otoczonego bambusami jacuzzi. Jeszcze tylko trzeba doprowadzi\u0107 do porz\u0105dku rowery i ruszamy, by pokona\u0107 ostatni odcinek \u0142\u0105cz\u0105cy nas z oceanem. Z mapy wynika, \u017ce mamy do przejechania niewiele ponad 25 km, a potem pla\u017ca. I w\u0142a\u015bnie w takich sytuacjach po raz kolejny okazuje si\u0119, jak z\u0142udne s\u0105 podobne obietnice.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Droga nad Atlantyk<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wje\u017cd\u017camy w rejon, gdzie niewielkich miejscowo\u015bci jest zdecydowanie wi\u0119cej, ale biegn\u0105ce przez nie \u015bcie\u017cki rowerowe s\u0105 w zasadzie nieoznaczone. Wspomagamy si\u0119 Here Maps, ale nawigacja kieruje nas na ruchliwe drogi publiczne, a poniewa\u017c chcemy tego unikn\u0105\u0107, to z\u0142o\u015bliwie wybiera drog\u0119 gruntow\u0105, kt\u00f3ra nieoczekiwanie zmienia si\u0119 w piachy po kostki. C\u00f3\u017c, tereny s\u0105 tu wydmowe, a lasy nasadzone po to, aby zagospodarowa\u0107 ten suchy, nieurodzajny obszar. Przez kilka kilometr\u00f3w pchamy ci\u0119\u017ckie rowery, a s\u0142oneczna, upalna pogoda nie jest naszym sprzymierze\u0144cem. B\u0142\u0105dz\u0105c wielokrotnie, docieramy wreszcie nad Atlantyk na po\u0142udnie od Arcachon.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
U podn\u00f3\u017ca Dune du Pyla<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

  Nasz kemping znajduje si\u0119 u podn\u00f3\u017ca najwi\u0119kszej w Europie wydmy Dune du Pyla (Wydma Pi\u0142ata). Mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, jakby wznosi\u0142a si\u0119 ze \u015brodka pola namiotowego, a ka\u017cde miejsce i ka\u017cda \u015bcie\u017cka pokryte s\u0105 warstw\u0105 bia\u0142ego piasku. Na grzbiet wydmy prowadzi u\u0142o\u017cona na jej zboczu drabinka u\u0142atwiaj\u0105ca podej\u015bcie. Ze szczytu otwiera si\u0119 przed nami rozleg\u0142a panorama na Atlantyk i ci\u0105gn\u0105c\u0105 si\u0119 wzd\u0142u\u017c wybrze\u017ca wydm\u0119. Spieramy si\u0119 o to, kt\u00f3ry pejza\u017c pi\u0119kniejszy \u2013 nasza swojska \u0141eba czy Dune du Pyla, ale nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, ta francuska zaskakuje swoj\u0105 wielko\u015bci\u0105. Cieszymy si\u0119 piaskiem jak dzieci, ale szybko okazuje si\u0119, \u017ce zbyt  bole\u015bnie parzy w stopy i nie da si\u0119 tu chodzi\u0107 na boso.<\/p>\n\n\n\n

   Osi\u0105gn\u0119li\u015bmy w\u0142a\u015bciwy cel naszej wyprawy \u201eod morza do morza\u201d. Teraz k\u0105piel w oceanie i leniwe chwile na prawie pustej pla\u017cy. Na ten wa\u017cny i wzruszaj\u0105cy moment mamy butelk\u0119 ch\u0142odnego r\u00f3\u017cowego wina. I jakie by ono nie by\u0142o, to w tych okoliczno\u015bciach smakuje wybornie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Zanurzy\u0107 stopy w Atlantyku…<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Wino jeszcze ch\u0142odne<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Fina\u0142 naszej trasy rowerem przez Francj\u0119 od morza do morza<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Najwa\u017cniejsze – spotka\u0107 swoich<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
A przez noc mr\u00f3wki dobra\u0142y si\u0119 do francuskiego sera<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
Do Bordeaux (85 km)<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Do zamkni\u0119cia p\u0119tli potrzebny jest nam jeszcze jeden dzie\u0144 – spod Duna du Pyla do Bordeaux. Od rana pogoda troch\u0119 straszy burz\u0105, jest pochmurno i nieco ch\u0142odniej. Odcinek do Biganos bez b\u0142\u0105dzenia pokonujemy bardzo szybko. Zbli\u017camy si\u0119 do Bordeaux. Zamiast \u015bcie\u017cki rowerowej mamy w\u0105skie pobocze ruchliwej drogi, a przedmie\u015bcia miasta ci\u0105gn\u0105 si\u0119 wyj\u0105tkowo d\u0142ugo. W Bordeaux upalnie i duszno. Siedzimy w centrum na \u0142aweczce przed Ko\u015bcio\u0142em \u015bw. Micha\u0142a, ch\u0142on\u0105c miejsk\u0105, gwarn\u0105 atmosfer\u0119. Zwiedzanie zostawiamy na dzie\u0144 kolejny. Jazda rowerami po mie\u015bcie, gdzie samochod\u00f3w du\u017co, a uliczki w\u0105skie, nie jest przyjemno\u015bci\u0105. Marzymy o tym, by wreszcie znale\u017a\u0107 si\u0119 w domu przyjaci\u00f3\u0142 i w zacienionym ogr\u00f3dku podzieli\u0107 si\u0119 bardzo \u015bwie\u017cymi wspomnieniami z wyprawy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Bazylika Saint-Seurin (\u015bw. Seweryna) w Bordeaux<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Bazylika Saint-Seurin (\u015bw. Seweryna) w Bordeaux<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Bazylika Saint-Seurin (\u015bw. Seweryna) w Bordeaux<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Lustro wodne w Bordeaux<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Pomnik \u017byrondyst\u00f3w<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Pomnik \u017byrondyst\u00f3w<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

W pigu\u0142ce:<\/strong><\/p>\n\n\n\n