{"id":1501,"date":"2019-08-20T19:44:00","date_gmt":"2019-08-20T17:44:00","guid":{"rendered":"https:\/\/maciaszki.pl\/?p=1501"},"modified":"2021-12-03T22:18:50","modified_gmt":"2021-12-03T21:18:50","slug":"rowerem-wzdluz-renu-i-mozeli-oraz-alzacja-i-wogezy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maciaszki.pl\/index.php\/2019\/08\/20\/rowerem-wzdluz-renu-i-mozeli-oraz-alzacja-i-wogezy\/","title":{"rendered":"Rowerem wzd\u0142u\u017c Renu i Mozeli (oraz Alzacja i Wogezy)"},"content":{"rendered":"\n

To, \u017ce po Niemczech i Francji je\u017adzi si\u0119 na rowerze nadzwyczaj komfortowo, a trasy s\u0105 bardzo atrakcyjne, wiemy ju\u017c od dawna. Mamy za sob\u0105 kilka takich rowerowych wypraw, kt\u00f3re zreszt\u0105 opisywali\u015bmy w Rowertourze. Tym razem za cel obrali\u015bmy Mozel\u0119, rzek\u0119 o d\u0142ugo\u015bci 545 km, lewy dop\u0142yw Renu, kt\u00f3ra ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142a w Wogezach, a p\u0142ynie przez Francj\u0119, Luksemburg i Niemcy. Wi\u0119c \u017ce przejedziemy rowerem wzd\u0142u\u017c Renu i Mozeli nie by\u0142o od pocz\u0105tku takie oczywiste.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Nasza ekipa w Wogezach, czyli dok\u0142adnie w po\u0142owie trasy<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pierwotny plan zak\u0142ada\u0142, \u017ce poci\u0105giem dojedziemy do Miluzy, zaczepimy o Alzacj\u0119, a po dotarciu do \u017ar\u00f3de\u0142 Mozeli rozpoczniemy swoj\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 tras\u0119 wzd\u0142u\u017c rzeki a\u017c do jej uj\u015bcia w Koblencji i st\u0105d, ju\u017c z nurtem Renu, dojedziemy do Kolonii. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Na to wszystko mieli\u015bmy pe\u0142ne dwa tygodnie. I pewnie ta perspektywa rowerowych wczas\u00f3w zi\u015bci\u0142aby si\u0119 jako czas rozkosznego rowerowego leniuchowania, gdyby nie podszepty jakiego\u015b rogatego, niemieckiego biesa, kt\u00f3ry powtarza\u0142: \u201ePoci\u0105g? Po co poci\u0105g? Ca\u0142y dzie\u0144 w podr\u00f3\u017cy! Macie przecie\u017c rowery!\u201d No tak, w\u0142a\u015bciwie racja! Wzd\u0142u\u017c Renu wiedzie jeden z najbardziej znanych szlak\u00f3w rowerowych. \u201eTroszk\u0119\u201d do\u0142\u00f3\u017cmy, przyci\u015bnijmy, b\u0119dziemy wstawa\u0107 o godzin\u0119 wcze\u015bniej, pojedziemy odrobin\u0119 szybciej i tak w og\u00f3le to \u015bwietny pomys\u0142. Z Koblencji do Koblencji, najpierw w g\u00f3r\u0119 Renu w stron\u0119 Miluzy, a dalej jak wy\u017cej. I ju\u017c. W dodatku mi\u0119dzy Renem a \u017ar\u00f3d\u0142ami Mozeli jest zaledwie 50 km. D\u0142ugo\u015b\u0107 obu rzek na naszej trasie to ponad 1000 km. No, \u0142adnie! Na rowerze b\u0119dzie troch\u0119 wi\u0119cej. \u015awietnie! To sobie poje\u017adzimy! A tak powa\u017cnie, to naprawd\u0119 niezwykle interesuj\u0105ca propozycja, cho\u0107by ze wzgl\u0119du na r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 trasy, mo\u017cliwa do zrealizowania zar\u00f3wno w ca\u0142o\u015bci jak i w cz\u0119\u015bciach, o czym ni\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
Rowerem wzd\u0142u\u017c Renu czyli u podn\u00f3\u017ca nadre\u0144skich zamk\u00f3w<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

W Niemczech jeste\u015bmy na rowerach po raz trzeci, wcze\u015bniej przejechali\u015bmy trasy rowerowe wzd\u0142u\u017c Dunaju<\/a> i \u0141aby<\/a>. Punktem startu ma by\u0107 Koblencja (Koblenz), gdzie w sobot\u0119 wieczorem 10 sierpnia we tr\u00f3jk\u0119 docieramy samochodem z rowerami na dachu. Data bardzo istotna, bo odbywa si\u0119 tu akurat jedna z najwi\u0119kszych letnich imprez \u2013 \u201eRen w p\u0142omieniach\u201d, trzydniowe \u015bwi\u0119to fajerwerk\u00f3w i muzyki. Jest ju\u017c po godzinie 20.00, wsz\u0119dzie t\u0142umy ludzi przed rozpoczynaj\u0105cymi si\u0119 pokazami \u015bwiat\u0142a, a my wbijamy si\u0119 do samego centrum, gdzie przy Deutsches Eck znajduje si\u0119 camping. Biuro obs\u0142ugi ju\u017c zamkni\u0119te, o za\u0142atwieniu noclegu nie ma co marzy\u0107, na kolejnym campingu komplet, a jeszcze jeden, gdzie wreszcie rozbijamy namioty, jest ju\u017c tak oddalony od Koblencji, \u017ce p\u0142omieni nad Renem nie mamy szcz\u0119\u015bcia obejrze\u0107. C\u00f3\u017c, nale\u017ca\u0142o to przewidzie\u0107! Pozostaje tylko \u017ca\u0142owa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Deutsches Eck i my pod pomnikiem Wilhelma I<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nasz\u0105 wypraw\u0119 rozpoczynamy kolejnego dnia w punkcie symbolicznym. W\u0142a\u015bciwe miejsce startu to w\u0142a\u015bnie Deutsches Eck, czyli Niemiecki R\u00f3g \u2013 naro\u017cnik, kt\u00f3ry tworz\u0105 Ren i wp\u0142ywaj\u0105ca do niego Mozela. Wok\u00f3\u0142 mierz\u0105cego 37 metr\u00f3w wysoko\u015bci pomnika niemieckiego cesarza Wilhelma I t\u0142umy nie mniejsze ni\u017c poprzedniego dnia. Jedziemy, a raczej pchamy nasze ci\u0119\u017ckie, ob\u0142adowane sakwami rowery nabrze\u017cem Renu, mijaj\u0105c kolejne rozstawione tu sceny muzyczne. I naprawd\u0119 nie mo\u017cemy si\u0119 doczeka\u0107, kiedy wreszcie zat\u0142oczony deptak zamienimy na \u015bcie\u017ck\u0119 rowerow\u0105. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Ska\u0142a Loreley. Nie ja – ta za mn\u0105!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Rheinradweg za Koblencj\u0105 wiedzie przez tereny bardzo zurbanizowane, ale r\u00f3wnocze\u015bnie nadzwyczaj malownicze. To jeden z najpopularniejszych rejon\u00f3w turystycznych w Niemczech. Szlak prowadzi tu\u017c przy rzece, dzi\u0119ki czemu jest p\u0142asko i wygodnie, ale te\u017c nieco ha\u0142a\u015bliwie od znajduj\u0105cej si\u0119 obok ruchliwej drogi. Dolina Renu jest tu g\u0142\u0119boko wci\u0119ta, a na zboczach rozsiad\u0142y si\u0119 romantyczne zamki i zameczki, w\u015br\u00f3d nich mijamy ten najbardziej wyj\u0105tkowy – Pfalzgrafenstein, wybudowany na wysepce na \u015brodku Renu. Rzeka p\u0142ynie tu szybko, jak to w prze\u0142omie, w okolicach ska\u0142y Lorelay jest najw\u0119\u017csza od samej Bazylei a\u017c do Morza P\u00f3\u0142nocnego. Zatrzymujemy si\u0119 naprzeciw tego licz\u0105cego ponad 130 metr\u00f3w urwiska, by przypomnie\u0107 sobie popularn\u0105 od czas\u00f3w romantyzmu histori\u0119 pi\u0119knej i nieszcz\u0119\u015bliwie zakochanej Lorelay, kt\u00f3ra zdradzona przez kochanka rzuci\u0142a si\u0119 w wod\u0119, a teraz kusi swym \u015bpiewem, doprowadzaj\u0105c do \u015bmierci p\u0142yn\u0105cych rzek\u0105 rybak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Zamek Pfalzgrafenstein wybudowany na wyspie na \u015brodku Renu<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\tSi\u0105pi\ndeszcz. Troch\u0119 mokrzy doje\u017cd\u017camy na camping w Trechtingshausen.\nTu\u017c nad nami wznosz\u0105 si\u0119 na zboczu ruiny zamku. Skuszeni\nniezwyk\u0142ym widokiem budowli roz\u015bwietlonej porannym s\u0142o\u0144cem\nwspinamy si\u0119 \u015bcie\u017ck\u0105 prowadz\u0105c\u0105 do zamku. Widok z jego mur\u00f3w\nna szeroki i majestatyczny Ren robi niezwyk\u0142e wra\u017cenie. Takich\nzamk\u00f3w mija\u0107 b\u0119dziemy jeszcze kilkana\u015bcie, bo szlak prowadzi u\nich podn\u00f3\u017ca.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Trechtingshausen o poranku<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Za Bingen dolina powoli jednak si\u0119 rozszerza. Jad\u0105c w\u015br\u00f3d p\u00f3l kukurydzy i przez niewielkie wioski, zbli\u017camy si\u0119 do Moguncji (Mainz) \u2013 miasta Jana Gutenberga, a tutaj w\u0105skie uliczki z ukwieconymi domami z muru pruskiego, pochodz\u0105ca z XI w. pi\u0119kna roma\u0144ska katedra pw. \u015bw. Marcina i Stefana i dom mistrza Gutenberga. W barze na peryferiach Moguncji pr\u00f3bujemy tradycyjnych niemieckich kie\u0142basek, ale chyba nie jeste\u015bmy mi\u0142o\u015bnikami wurst\u00f3w. W Oppenheim promem przedostajemy si\u0119 na drugi brzeg. Kilka razy gubimy nie najlepiej oznaczony szlak, wreszcie zn\u00f3w przemoczeni trafiamy na camping w okolicy Biebesheim. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
U mistrza Gutenberga<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Przed muzeum Jana Gutenberga<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Pod znakiem win re\u0144skich<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Wracamy\nna lew\u0105 stron\u0119 rzeki i tu ju\u017c pozostaniemy do ko\u0144ca. W przeciwnym\nrazie realizacja zamierzonej trasy stan\u0119\u0142aby pod wielkim znakiem\nzapytania. W Wormacji (Worms), kt\u00f3rej historia si\u0119ga czas\u00f3w\npodboj\u00f3w rzymskich, zagl\u0105damy do XI-wiecznej synagogi, potem\nzmierzamy do p\u00f3\u017anoroma\u0144skiej Katedry \u015bw. Piotra. Jest\nmonumentalna, mroczna, podobna nieco do tej z Moguncji, te\u017c z\nr\u00f3\u017cowego piaskowca. A potem gubimy si\u0119 w pl\u0105taninie \u015bcie\u017cek\nrowerowych. Powoli zmierzamy ku Ludwikshafen, ale nie da si\u0119 trzyma\u0107\nRenu. Trasa odbija na zach\u00f3d, \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 z innymi \u015bcie\u017ckami\nrowerowymi. Na wiele kilometr\u00f3w przed miastem ci\u0105gn\u0105 si\u0119\nzabudowania fabryczne i gigantyczne bocznice kolejowe. To chyba\nnajmniej ciekawy odcinek ca\u0142ej naszej trasy, ale na szcz\u0119\u015bcie nie\nbrak tu camping\u00f3w. No i przez ca\u0142y dzie\u0144 nie by\u0142o deszczu!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Doje\u017cd\u017camy do Spiry<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kilka godzin monotonii rekompensuje nam pobyt w Spirze (Speyer). Miasto jest cudownie wakacyjne, kolorowe i ukwiecone. Z jednej centrum zamyka brama miejska Altp\u00f6rtel, z drugiej g\u00f3ruje nad nim najwi\u0119ksza na \u015bwiecie katedra roma\u0144ska pw. Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny i \u015bw. Szczepana. \u015awi\u0105tynia wygl\u0105da naprawd\u0119 imponuj\u0105co \u2013 naw\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 tworzy 12 \u0142uk\u00f3w wspartych na pot\u0119\u017cnych kolumnach, u jej szczytu roztacza si\u0119 p\u00f3\u0142okrag\u0142e pod\u015bwietlone prezbiterium, a w krypcie, najstarszej cz\u0119\u015bci katedry, znajduje si\u0119 pami\u0119taj\u0105ca jej pocz\u0105tki chrzcielnica. Pr\u00f3bujemy pozna\u0107 podstawowe fakty z historii miasta. Okazuje si\u0119, \u017ce Spira uznana zosta\u0142a za kolebk\u0119 protestantyzmu, czego \u015bwiadectwem jest pomnik Lutra przed neogotyckim Ko\u015bcio\u0142em Pami\u0119ci. I jeszcze jedna praktyczna lekcja \u2013 punkty informacji turystycznej s\u0105 w Niemczech zamkni\u0119te mi\u0119dzy godz. 12.00 a 14.00!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Spira – najwi\u0119ksza katedra roma\u0144ska na \u015bwiecie<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
…a to jej nawa boczna<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
… i prezbiterium<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Pora na wina alzackie<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Za Spir\u0105 wracamy nad Ren. Jedziemy wzd\u0142u\u017c wa\u0142\u00f3w, jest zielono i malowniczo. Nie wiadomo kiedy przekraczamy granic\u0119 francusk\u0105. Po prostu nagle na tablicach informacyjnych zmieni\u0142 si\u0119 j\u0119zyk. Na campingu w Munchhausen serdecznie wita nas jego gospodarz. O dziwo, zna kilka s\u0142\u00f3w po polsku, kt\u00f3rych nauczy\u0142 si\u0119 dzi\u0119ki swej przyjaci\u00f3\u0142ce z Por\u0105bki niedaleko Auschwitz. Do kolacji jeszcze wino re\u0144skie. Kochamy Francj\u0119, to ju\u017c nasza trzecia wyprawa rowerowa w tym kraju. (Poprzednie: Burgundia i dolina Loary<\/a> <\/a> i Francja od morza do morza<\/a>)<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Przed gmachem Parlamentu Europejskiego<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po porannym deszczu zmierzamy w stron\u0119 Strasburga. Program obowi\u0105zkowy to oczywi\u015bcie zdj\u0119cie przed gmachem Parlamentu Europejskiego, pi\u0119kna gotycka Katedra Notre Dame, kszta\u0142tem nieprzypominaj\u0105ca \u017cadnej dot\u0105d i Petite France. Ma\u0142a Francja to dzielnica ma\u0142ych, krzywych domk\u00f3w o szachulcowej konstrukcji, sieci malowniczych kana\u0142\u00f3w, kwiat\u00f3w i \u2026 t\u0142um\u00f3w ludzi, przez kt\u00f3re trudno si\u0119 przecisn\u0105\u0107 z rowerami. Ale jest tak pi\u0119knie! Alzacja wita! Kontynuuj\u0105c nasz\u0105 tras\u0119 „rowerem wzd\u0142u\u017c renu i mozeli” w\u0142a\u015bnie \u017cegnamy si\u0119 z Renem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Mi\u0119dzy uliczkami Strasburga wy\u0142ania si\u0119 katedr<\/em>a<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Najciekawsze w stroju ludowym wydaje si\u0119 nakrycie g\u0142owy<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Petite France<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Petite France<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Odnajdujemy kana\u0142 Ren – Rodan i g\u0142adko wyje\u017cd\u017camy ze Strasburga. Jest to ostatnie miasto le\u017c\u0105ce nad Renem i tu ko\u0144czymy pierwsz\u0105 ods\u0142on\u0119 naszej trasy „Rowerem wzd\u0142u\u017c Renu i Mozeli”.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Kana\u0142 Ren – Rodan<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W pobli\u017cu campingu w Erstein trzeba si\u0119 pilnowa\u0107, bo to prawdziwa pl\u0105tanina dr\u00f3g wodnych. Tym, kt\u00f3rzy nie znaj\u0105 Alzacji, polecamy drog\u0119 przez Selestat, Ribeauville i Riquewihr. My skr\u00f3cili\u015bmy i upro\u015bcili\u015bmy tras\u0119. Szlak rowerowy prowadzi wzd\u0142u\u017c starego, zaro\u015bni\u0119tego kana\u0142u na po\u0142udnie, a od skrzy\u017cowania kolejnym kana\u0142em do samego centrum Colmaru. Tutaj t\u0142umy, kt\u00f3re trudno opisa\u0107. Tysi\u0105ce zachwyconych turyst\u00f3w z b\u0142yskiem w oku i aparatem w r\u0119ku. Malownicze ulice, kolorowe, ciasne uliczki, ukwiecone kana\u0142y\u2026 <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Na ulicach Colmaru<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Colmar nie na darmo jest nazywany alzack\u0105 Wenecj\u0105<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Robimy zdj\u0119cia jak wszyscy, ale troch\u0119 mamy do\u015b\u0107, zw\u0142aszcza \u017ce dla rower\u00f3w z sakwami wsz\u0119dzie za ciasno. Bary i knajpki zaj\u0119te, ale pora lunchu ju\u017c min\u0119\u0142a, wi\u0119c o zjedzeniu czego\u015b konkretnego nie ma co marzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Po zat\u0142oczonym Colmarze wino na \u0142\u0105ce obok kukurydzy<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\tUciekamy\nz miasta, rozsiadamy si\u0119 na trawie, otwieramy wino, wyci\u0105gamy\nbu\u0142eczki i patrzymy na Wogezy. To ju\u017c jutro. A dzi\u015b jeszcze\nEquisheim. Przed wieczorem docieramy na camping, gdzie wita nas\ntabliczka: komplet! Na szcz\u0119\u015bcie pani z recepcji ze zrozumieniem\npatrzy na rowery z sakwami i wskazuje ostatni kawa\u0142ek trawki. Szybko\nrozk\u0142adamy namioty i wyruszamy na spacer po mie\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n

Equisheim to jedna z pere\u0142ek Alzacji na szlaku winnym. Ulice maj\u0105 tu stary uk\u0142ad architektoniczny w postaci koncentrycznych k\u00f3\u0142 rozchodz\u0105cych si\u0119 od g\u0142\u00f3wnego placu. Po zat\u0142oczonym Colmarze tu mi\u0142a niespodzianka \u2013 jest pusto! Spacerujemy leniwie uliczkami, zmieniaj\u0105c kolejne kr\u0119gi. Zachwyca dos\u0142ownie wszystko. Dla nas to esencja Alzacji. Lokalny riesling w ma\u0142ej knajpce smakuje bosko. To zarazem nasze po\u017cegnanie z re\u0144sk\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 wyprawy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Klimatyczne uliczki Equisheim<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Wogezy i \u017ar\u00f3d\u0142a Mozeli<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Pierwotny plan zak\u0142ada\u0142, \u017ce kieruj\u0105c si\u0119 na po\u0142udnie dojedziemy a\u017c do Miluzy. Analizujemy map\u0119 i zgodnie dokonujemy zmian. Zyskamy kilkadziesi\u0105t kilometr\u00f3w i p\u00f3\u0142 dnia, kieruj\u0105c si\u0119 wprost na Col de Busang \u2013 prze\u0142\u0119cz w Wogezach, gdzie znajduj\u0105 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142a Mozeli. Trasa zatacza d\u0142ugie ko\u0142o, co jednak pozwala unikn\u0105\u0107 uci\u0105\u017cliwych podjazd\u00f3w. Z lewej strony rozci\u0105ga si\u0119 Schwarzwald, z prawej roztaczaj\u0105 Wogezy. Jest zimno, troch\u0119 kropi i oczywi\u015bcie wieje w twarz, ale tak mamy przecie\u017c od pocz\u0105tku. W dodatku trasa prowadzi w pobli\u017cu autostrady, wi\u0119c z ulg\u0105 skr\u0119camy za zach\u00f3d. Jedziemy wzd\u0142u\u017c rzeki Thurn i docieramy do miasteczka Thann, a tu radosny festyn z alzackimi piosenkami przy akompaniamencie akordeonu. Brzmi\u0105 one bardziej jak niemieckie ni\u017c francuskie, mamy okazj\u0119 spr\u00f3bowa\u0107 lokalnych ciast, jest wyborna kawa i wino do degustacji. Od Thann na dobre zaczynaj\u0105 si\u0119 podjazdy, ale wcale nie tak uci\u0105\u017cliwe. Peda\u0142ujemy bez wysi\u0142ku a\u017c do Urbes, gdzie zaczyna si\u0119 bezpo\u015bredni podjazd na Col de Busang. Tu ju\u017c ko\u0144czy si\u0119 szlak rowerowy. Wprawdzie mapy Google wskazuj\u0105 jak\u0105\u015b \u015bcie\u017ck\u0119, kt\u00f3ra ma nas doprowadzi\u0107 na prze\u0142\u0119cz, ale cho\u0107 trzykrotnie pr\u00f3bujemy j\u0105 odnale\u017a\u0107, to efekt jest zawsze ten sam \u2013 do\u015b\u0107 strome zbocze i \u017cadnego odbicia, nawet dla pieszych. Pozostaje szosa, na szcz\u0119\u015bcie o umiarkowanym nat\u0119\u017ceniu ruchu samochodowego.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Przez Wogezy na Col de Bussang<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Serpentynami pniemy si\u0119 w g\u00f3r\u0119, a wok\u00f3\u0142 roztaczaj\u0105 si\u0119 pi\u0119kne panoramy. I ostatecznie okazuje si\u0119, \u017ce podjazd nie jest a\u017c tak wymagaj\u0105cy. Jeszcze pami\u0105tkowe zdj\u0119cie na Col de Busang (731 m.) i zje\u017cd\u017camy w d\u00f3\u0142. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Do \u017ar\u00f3de\u0142 Mozeli mamy nieca\u0142e p\u00f3\u0142 kilometra. Miejsce jest oznaczone, wybetonowane, z planem ca\u0142ej rzeki, kt\u00f3ra tutaj bierze sw\u00f3j pocz\u0105tek. Mozela jest tu male\u0144k\u0105 stru\u017ck\u0105, cieknie jak woda z butelki i wywo\u0142uje wzruszenie. By tu dotrze\u0107, pokonali\u015bmy prawie 600 km. Teraz tylko na camping w Saint Maurice sur Mozelle.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/a>
\u0179r\u00f3d\u0142a Mozeli, ledwie ciekn\u0105ca stru\u017cka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
My u \u017ar\u00f3de\u0142 Mozeli<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Rowerem wzd\u0142u\u017c Mozeli – cz\u0119\u015b\u0107 francuska<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Mo\u017cemy rozpocz\u0105\u0107 now\u0105, mozelsk\u0105 ods\u0142on\u0119 naszej trasy „Rowerem wzd\u0142u\u017c renu i Mozeli”. Cz\u0119\u015b\u0107 re\u0144sk\u0105 naszego szlaku pokonywali\u015bmy w kierunku po\u0142udniowym, teraz odwracamy si\u0119 na p\u00f3\u0142noc i p\u00f3\u0142nocny zach\u00f3d. Jedziemy w d\u00f3\u0142 i z wiatrem. Cudownie. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
A tak wygl\u0105da Mozela po 2 godzinach jazdy od \u017ar\u00f3de\u0142 \ud83d\ude42<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Z Wogez\u00f3w w d\u00f3\u0142 wzd\u0142u\u017c Mozeli<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Przez Remiremont do Espinal wiedzie nas ma\u0142o ruchliwa droga publiczna. Zastanawiamy si\u0119 nad francuskim fenomenem dr\u00f3g rzecznych – tak blisko \u017ar\u00f3de\u0142 Mozela jest ca\u0142kiem du\u017c\u0105 rzek\u0105, tu\u017c obok niej prowadzi kana\u0142, a w Espinal znajduje si\u0119 port. Tutaj te\u017c, wzd\u0142u\u017c kana\u0142u, wiedzie malowniczy szlak rowerowy.<\/p>\n\n\n\n

\tDylemat\ndotycz\u0105cy wyboru trasy: Nancy czy Toul, rozstrzygamy na rzecz tego\ndrugiego, bo tak prowadzi Mozela, cho\u0107 mo\u017ce Nancy by\u0142oby\natrakcyjniejsze. Z dala wida\u0107 kszta\u0142t imponuj\u0105cej katedry\ng\u00f3ruj\u0105cej nad miastem. Z bliska wygl\u0105da to zdecydowanie gorzej \u2013\n\u015bwi\u0105tynia jest pi\u0119kna, ale bardzo zaniedbana, a jej bry\u0142a zosta\u0142a\nobudowana ma\u0142ymi domkami i sklepikami.<\/p>\n\n\n\n

Trasa kr\u0119ci mi\u0119dzy rzek\u0105, kana\u0142em i rozlewiskami. Nawet Francuzi si\u0119 gubi\u0105. Jazda wzd\u0142u\u017c kana\u0142u pozwala nam obserwowa\u0107 p\u0142yn\u0105ce t\u0119dy barki. Przez p\u00f3\u0142 dnia \u015bcigamy si\u0119 z Wilhelmin\u0105. D\u0142uga na ponad 100 metr\u00f3w musi przeprawi\u0107 si\u0119 przez \u015bluz\u0119, gdzie do betonowych \u015bcian ma z ka\u017cdej strony nie wi\u0119cej ni\u017c 30 cm.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Rzymski akwedukt w Jouy-aux-Arches<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\tW\nJouy-aux-Arches podziwiamy ruiny akweduktu wybudowanego przez\nRzymian. Ze stu prz\u0119se\u0142 mostu licz\u0105cego 1125 m d\u0142ugo\u015bci i 30 m\nwysoko\u015bci pozosta\u0142o kilkana\u015bcie. Wyrastaj\u0105 wprost ze znajduj\u0105cych\nsi\u0119 tu przydomowych ogr\u00f3dk\u00f3w. Akwedukt o 22 km d\u0142ugo\u015bci\nprowadzi\u0142 z zachodu na wsch\u00f3d i przesy\u0142a\u0142 wod\u0119 z g\u00f3r w pobli\u017ce\nMetzu, a na jego ko\u0144cu zbudowano pojemniki filtruj\u0105ce. Jest\nmonumentalny i zachwycaj\u0105cy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Monumentalne wn\u0119trze katedry w Metzu<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jeszcze tylko kawa\u0142ek i docieramy do Metzu. Szlak rowerowy przy kanale Mozeli prowadzi nas do samego centrum, tu\u017c pod stare miasto. Przed wiekami by\u0142 to jeden z o\u015brodk\u00f3w Galii. Cezarowi zawdzi\u0119cza\u0142 \u0142a\u017anie, akwedukt i amfiteatr na 25 tys. widz\u00f3w. Katedra Saint-\u00c9tienne (\u015bw. Szczepana) zrobi\u0142a na nas piorunuj\u0105ce wra\u017cenie. Gigantyczna nawa g\u0142\u00f3wna (trzecia co do wysoko\u015bci we Francji), zdecydowanie ni\u017csze nawy boczne, witra\u017ce o powierzchni 6,5 tys. m2<\/sup>, a w\u015br\u00f3d nich te zaprojektowane przez Marca Chagalla, ca\u0142o\u015b\u0107 roz\u015bwietlona, a\u017curowa, mistyczna\u2026 A tu\u017c obok jej mur\u00f3w mocna muzyka z pogranicza jazzu i rocka (pr\u00f3ba przed wieczornym koncertem) i t\u0142umy ludzi. Miasto t\u0119tni \u017cyciem. My ruszamy dalej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Mozelskie trasy rowerowe<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Na camping w Thionville doje\u017cd\u017camy po 20.00, na bramie napis: \u201eZaj\u0119te\u201d. Mamy szcz\u0119\u015bcie, \u017ce pani z recepcji jeszcze nie wysz\u0142a do domu. Jest bardzo gadatliwa, cho\u0107 wie, \u017ce nie rozumiemy ani s\u0142owa po francusku, ale te\u017c bardzo \u017cyczliwa. Umieszcza nas na kawa\u0142ku trawy za biurem. A wieczorem cudowne chardonnay na rynku w Thionville.<\/p>\n\n\n\n

Schengen i Luksemburg<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Od kilku dni pogod\u0119 mamy bardzo s\u0142oneczn\u0105, ale noce s\u0105 ch\u0142odne, a poranki wilgotne, co troch\u0119 utrudnia zwijanie namiot\u00f3w. Wraz ze zmian\u0105 pogody odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 te\u017c wiatr, jedziemy wi\u0119c zn\u00f3w \u201epod pr\u0105d\u201d. Chyba si\u0119 ju\u017c przyzwyczaili\u015bmy. Granic\u0119 mi\u0119dzy Francj\u0105 i Luksemburgiem przekraczamy jad\u0105c lewym brzegiem rzeki. Doje\u017cd\u017camy do Schengen, gdzie w 1985 roku podpisano uk\u0142ad o zniesieniu kontroli na wewn\u0119trznych granicach pa\u0144stw UE. Samo Schengen znajduje si\u0119 na terenie Luksemburga, a porozumienie podpisano nie we wsi, ale na statku „Ksi\u0119\u017cniczka Marie-Astrid\u201d na Mozeli u zbiegu trzech granic \u2013 z Francj\u0105 i Niemcami. Robimy pami\u0105tkowe zdj\u0119cia przy flagach pa\u0144stw cz\u0142onkowskich, rozsiadamy si\u0119 na \u0142aweczce i cieszymy z uk\u0142adu, zw\u0142aszcza \u017ce podczas tego wyjazdu r\u00f3\u017cne granice przekraczali\u015bmy ju\u017c wielokrotnie. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Schengen<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Szlak rowerowy prowadz\u0105cy przez Luksemburg jest taki sam jak ten francuski, camping w Grevenmacher te\u017c niewiele r\u00f3\u017cni si\u0119 od poprzednich. Tutaj jednak czeka nas szczeg\u00f3lna atrakcja. Na zaproszenie kole\u017canki ze szko\u0142y, cho\u0107 nie widzia\u0142y\u015bmy si\u0119 szmat czasu od matury, jedziemy do stolicy Luksemburga, tym razem samochodem. Nasza przewodniczka opowiada o historii miasta, zwracaj\u0105c uwag\u0119 na te wydarzenia, kt\u00f3re maj\u0105 zwi\u0105zek z jego charakterem. Podziwiamy panoram\u0119 Luksemburga przedzielonego g\u0142\u0119bok\u0105 dolin\u0105 otoczon\u0105 umieszczonymi na wzg\u00f3rzach fortyfikacjami. Przechodzimy obok Pa\u0142acu Sprawiedliwo\u015bci, zje\u017cd\u017camy w d\u00f3\u0142 gigantyczn\u0105 wind\u0105 zako\u0144czon\u0105 oszklon\u0105 platform\u0105 widokow\u0105, na kt\u00f3rej kr\u0119ci si\u0119 w g\u0142owie, na chwil\u0119 zatrzymujemy si\u0119 obok luksusowo wygl\u0105daj\u0105cej szko\u0142y. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Dolna cz\u0119\u015b\u0107 miasta Luksemburg widziana z windy<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Gwarne ulice rozbrzmiewaj\u0105 g\u0142o\u015bnymi rozmowami i ostrymi d\u017awi\u0119kami muzyki klubowej. Ciep\u0142y wiecz\u00f3r ko\u0144czymy serdeczn\u0105 pogaw\u0119dk\u0105 przy fantastycznej kolacji. Absolutne zaskoczenie to pr\u00f3bka j\u0119zyka luksemburskiego, kt\u00f3ry w ostatnich latach sta\u0142 si\u0119 pono\u0107 bardzo modny. Dla mieszka\u0144c\u00f3w Luksemburga j\u0119zykami urz\u0119dowymi s\u0105 francuski i niemiecki, znajomo\u015b\u0107 luksemburskiego traktowana jest tu nieco hobbistycznie i nale\u017cy do dobrego tonu.<\/p>\n\n\n\n

Rowerem wzd\u0142u\u017c Mozeli – cz\u0119\u015b\u0107 niemiecka, czyli wina mozelskie<\/strong><\/h6>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Trzy rodzaje win mozelskich w winnicy Wehlener Sonnenuhr<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niedaleko za Grevenmacher Mozela przestaje by\u0107 rzek\u0105 graniczn\u0105 i wp\u0142ywa na teren Niemiec. Tu rozpoczyna si\u0119 jej najbardziej popularny odcinek. Do Koblencji mamy ok. 160 km. Rzeka wcina si\u0119 g\u0142\u0119boko mi\u0119dzy wzg\u00f3rza i majestatycznie p\u0142ynie szerokimi zakolami. Wzd\u0142u\u017c niej rozsiane s\u0105 niewielkie malownicze wsie, na zboczach g\u00f3ruj\u0105 gdzieniegdzie zamki. Wygodny szlak rowerowy wiedzie przede wszystkim w\u015br\u00f3d winnic.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Mo\u017cna i tak, przed sklepem na ulicy<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Trewir (Trier) to pierwsze wi\u0119ksze miasto na szlaku naszej niemieckiej cz\u0119\u015bci Mozeli, pono\u0107 najstarsze w ca\u0142ych Niemczech. O ile na pocz\u0105tku wydaje si\u0119 podobne do innych, a na trasie mieli\u015bmy ich przecie\u017c niema\u0142o, to centrum znowu zachwyca. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Degustacja wina na rynku w Trewirze<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po pierwsze Katedra \u015bw. Piotra \u2013 o tyle dziwna, \u017ce sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch przylegaj\u0105cych do siebie ko\u015bcio\u0142\u00f3w. Powsta\u0142a na pocz\u0105tku IV w. na polecenie cesarza Konstantyna oraz jego matki, \u015bw. Heleny i jest najstarszym ko\u015bcio\u0142em biskupim w Niemczech. W katedrze znajduj\u0105 si\u0119 cenne relikwie, m.in. szata Jezusa, w kt\u00f3rej zosta\u0142 ukrzy\u017cowany. Zachwyca nas te\u017c stare miasto z imponuj\u0105c\u0105 rzymsk\u0105 bram\u0105 Porta Nigra. Po odpoczynku w Trewirze ruszamy do Trittenheim.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Porta Nigra<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Katedra w Trewirze<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Drog\u0105 w\u015br\u00f3d winnic jedziemy prawym brzegiem przez Bernkastel-Kues, Wehlen, Beilstein. Mijamy ruiny monastyru z XII w., gdzie akurat trwaj\u0105 przygotowania do przyj\u0119cia weselnego. <\/p>\n\n\n\n